Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Yard
Rozmowny
Rozmowny
Posty: 110
Rejestracja: 15 cze 2012, 16:52
Imię i Nazwisko: Jarek

Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Post autor: Yard » 15 cze 2012, 18:12

Witam.
Chciałem zapoznać forumowiczów z kilkoma tematami dotyczącymi Powstańców Wlkp.
Oto linki:
http://www.wfeh.pl/forum/viewthread.php?thread_id=61
http://www.poszukiwanieskarbow.com/foru ... 87&start=0
http://odkrywca.pl/pokaz_watek.php?id=668087#1083951
Z Nowego Tomyśla są tylko fotki pomnika na Rynku.
Obrazek
Jeśli znajdzie się chętny do "zapodania" fotek innych obiektów związanych z powstaniem, z Tomyśla, to zapraszam .
[ew. można fotki tu zamieścić]
Pozdro z Pyrlandi
Yard

Yard
Rozmowny
Rozmowny
Posty: 110
Rejestracja: 15 cze 2012, 16:52
Imię i Nazwisko: Jarek

Re: Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Post autor: Yard » 03 wrz 2012, 19:53

Ustawienie tabliczek na grobach żołnierzy W.P. i Powstańców Wlkp. ...cd...

W dniu 1.09 na stokach Cytadeli, na Cmentarzu Garnizonowym, ustawiliśmy 4 tabliczki z info. o pochowanych tam żołnierzach W.P.
Spotkaliśmy się przy armatach o 11:30 i w samo południe, przystąpiliśmy do działania.
Jako pierwszy odwiedziliśmy grób Zygmunta Antoniewicza
Napis na tabliczce:
"Zygmunt Antoniewicz
(ur. 1874 w Poznaniu, zm. 9 maja 1919 w drodze ze Lwowa do Poznania)
Polski wojskowy ormiańskiego pochodzenia, uczestnik I wojny światowej, powstania wielkopolskiego i wojny polsko-bolszewickiej.
Po ukończeniu gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego studiował sztuki piękne w Poznaniu.
Po wcieleniu do armii pruskiej odbył służbę wojskową i walczył na wielu frontach I wojny światowej, po czym został oficerem powstania wielkopolskiego.
Wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej i jako oficer Legionów Piłsudskiego, w dniu 6 maja 1919 roku pod Lwowem został ciężko ranny.
Rozkazem marszałka Józefa Piłsudskiego uznano go za Poległego na Polu Chwały i pośmiertnie odznaczono Orderem Virtuti Militari."

Obrazek

Yard
Rozmowny
Rozmowny
Posty: 110
Rejestracja: 15 cze 2012, 16:52
Imię i Nazwisko: Jarek

Re: Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Post autor: Yard » 05 wrz 2012, 21:20

I kolejna tabliczka ustawiona na Cytadeli, przy grobie płk. Erwina Więckowskiego.
Napis :
"Erwin Emil Juliusz Więckowski
Pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
ur. 31 maja 1894 w Wiedniu, zm. 19 grudnia 1975 w Toronto w Kanadzie.
W czasie I wojny światowej walczył w 4 Pułku Piechoty Legionów. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej.
We wrześniu 1921 objął stanowisko szefa sztabu Dowództwa 25 Dywizji Piechoty w Kaliszu. W latach 1927-1929 dowódca 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej w Warszawie.
W roku 1930 trafił do Poznania jako zastępca dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII do spraw uzupełnień. Komisaryczny prezydent miasta Poznania w latach 1934 - 1937. Od 1937 dyrektor ekonomiczny Zakładów im. H. Cegielskiego.
We wrześniu 1939 ewakuowany przez Rumunię do Francji, gdzie odbywał służbę w administracji Polskich Sił Zbrojnych. Po upadku Francji trafił do Wielkiej Brytanii. Kwatermistrz a następnie, w latach 1943-1945 szef sztabu I Korpusu Polskiego. Po demobilizacji ukończył Polski Wydział Prawa Uniwersytetu w Oksfordzie, a w roku 1953 przeniósł się wraz z rodziną do Kanady.
Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL"
+ miniaturki orderów:
Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari
Krzyż Niepodległości
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Krzyż Walecznych – czterokrotnie
Złoty Krzyż Zasługi
Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921 ("Polska Swemu Obrońcy)
Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości


Obrazek

Yard
Rozmowny
Rozmowny
Posty: 110
Rejestracja: 15 cze 2012, 16:52
Imię i Nazwisko: Jarek

Re: Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Post autor: Yard » 04 paź 2012, 08:48

Cytadela , 1 wrzesnia 2012r
Obrazek
Napis na tablicy:
Maciej Puchalak
ur. 13.02.1871 w Mościskach, zm. 16.06.1929 r w Poznaniu

podpułkownik piechoty C. K. Armii, generał brygady Wojska Polskiego.
W czasie I wojny światowej, w stopniu majora, dowódca batalionu na froncie rosyjskim.
Podczas wojny polsko-bolszewickiej dowodził 17 Pułkiem Piechoty.
W 1921 został mianowany dowódcą piechoty dywizyjnej 20 D. P. w Słonimie, następnie dowódca piechoty w 25 D.P. w Kaliszu.
1 grudnia 1924 r Prezydent RP Stanisław Wojciechowski awansował go na generała brygady.
Odznaczony Krzyżem Walecznych
Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL

Yard
Rozmowny
Rozmowny
Posty: 110
Rejestracja: 15 cze 2012, 16:52
Imię i Nazwisko: Jarek

Re: Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Post autor: Yard » 09 paź 2012, 20:26

cd , 01.09.2012r
Następnie udaliśmy się na grób pułkownika Władysława Grabowskiego.
Kamyszki w wiadrach b. ciężkie, szczególnie gdy trzeba wnieść na stok Cytadeli.
Na szczęście mieliśmy młodych i chętnych do pracy pomocników.
Foto wykonał Maciej.
Obrazek

guciu
Maniak
Maniak
Posty: 1154
Rejestracja: 16 maja 2009, 22:06
Lokalizacja: Nowy Tomyśl / Glinno

Re: Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Post autor: guciu » 10 paź 2012, 08:00

Yard pisze:
Kamyszki ...
:D

no wiara,
... niech żyje nasza gwara!
S.M.

Yard
Rozmowny
Rozmowny
Posty: 110
Rejestracja: 15 cze 2012, 16:52
Imię i Nazwisko: Jarek

Re: Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Post autor: Yard » 19 sie 2013, 21:32

W dniu 15 sierpnia 2013r wielkopolskie grupy rekonstrukcji historycznej brały udział w defiladzie w Warszawie.
Filmik z defilady: http://www.youtube.com/watch?v=X-XAlk7cnBQ

Po defiladzie, szczuny z Stowarzyszenia Grupa Rekonstrukcji Historycznej "3 Bastion Grolman" , ruszyli na Powązki.
Rekonstruktorzy udali się na grób płk Arnolda Szyllinga [odnaleziony dzieki pomocy minn. @maria.mazur z forum WTG]
Płyta nagrobka została wyczyszczona i ustawiono tabliczkę z info. o pułkowniku.
Przed wejściem na cmentarz. [klik foto!]
Obrazek
Przed grobem płk. Arnolda Szylinga
Obrazek
Obrazek
Ustawienie tabliczki.
Obrazek
Warta honorowa przed grobem pułkownika.
Obrazek
Tabliczka:
Obrazek

Fotki - Stowarzyszenie Grupa Rekonstrukcji Historycznej "3 Bastion Grolman"
Gdy zapytałem chłopaków z grupy rekonstrukcji 3 Pułku Strzelców Wielkopolskich o ich komentarz do fotek, odpowiedzieli:
"...sama Nasza tam obecność wystarczy za wszelkie słowa :)"

Yard
Rozmowny
Rozmowny
Posty: 110
Rejestracja: 15 cze 2012, 16:52
Imię i Nazwisko: Jarek

Re: Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Post autor: Yard » 04 wrz 2013, 20:34

Być może się powtarzam, ale.. 8)
W niedzielę 1 września (tak jak rok temu), 15 osób z Koła Przyjaciół MBP i SGRH "3 Bastion Grolman" pracowało na Cmentarzu Garnizonowym na Cytadeli.
Rozpiętość wiekowa uczestników spotkania, od 3 do 70-kilku lat.
Oczyściliśmy kilkanaście płyt na grobach, poprawiliśmy kilka napisów.
Pomnik 57 p.p. został oczyszczony i umyty.
Poprawiono napis i Krzyż V.M. Wszystko stało się czytelne ;)
Foto pomnika 57 p.p. przed....
Obrazek
... i po poprawieniu napisów i Krzyża V.M.
Obrazek
Napisy na nagrobkach przed poprawieniem:
Obrazek ....... Obrazek
I po wykonaniu napisów:
Obrazek Obrazek
cdn...

Yard
Rozmowny
Rozmowny
Posty: 110
Rejestracja: 15 cze 2012, 16:52
Imię i Nazwisko: Jarek

Re: Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Post autor: Yard » 18 lut 2014, 16:09

W 95. rocznicę podpisania rozejmu w Trewirze [czyli rocznicę zakończenia zwycięskiego Powstania], zorganizowaliśmy szybką akcję na cm. na Junikowie w Poznaniu.
Udział brało 6 osób z koła przyjaciół Muzeum Broni Pancernej CSWL +1 z TOWARZYSTWA BYŁYCH ŻOŁNIERZY I PRZYJACÓŁ 15p. Uł. Pozn. i http://www.dawnygarnizonpoznan.fora.pl .

Ustawiliśmy tabliczki przy grobach.
Tabliczka nr 1:
Karol Józef Fischbach (ur. 21 lipca 1902 w Poznaniu, zm. 1 sierpnia 1995 w Poznaniu) – polski adwokat związany z Wielkopolską, starosta kościański w latach 1945–1948.

W 1918 r. jako szesnastoletni chłopak walczył w powstaniu wielkopolskim. W czerwcu 1919 r. złożył egzamin maturalny, a w 1920 r. rozpoczął równoległe studia na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego. Podwójne magisterium uzyskał w latach 1923 (ekonomia) i 1924 (prawo). Aplikację sądową odbywał w Pobiedziskach i Jutrosinie. Po złożeniu egzaminów końcowych objął funkcję sędziego w sądzie grodzkim w Lesznie. W 1928 r. osiedlił się w Kościanie, gdzie w latach 1928–1939 prowadził kancelarię adwokacką. Był również radcą prawnym znaczących spółek wielkopolskich (Cukrowni i Monopolu Tytoniowego). W lipcu 1932 r. w Toruniu wziął ślub z kuzynką - Marią Koplińską. Mieli dwie córki: Aleksandrę i Irenę.

W momencie wybuchu II wojny światowej został zmobilizowany do 55. Poznańskiego Pułku Piechoty w Lesznie. Do Kościana powrócił w październiku 1939 r. po czym ukrywał się we Wrocławiu. Po trzech tygodniach powrócił do rodziny i natychmiast został aresztowany przez Gestapo. Z więzienia wyciągnął go Niemiec z Królewca - dr Paul Simon. Do końca okupacji pracował jako księgowy w niemieckim biurze ds. majątkowych. Po II wojnie światowej związał się ze Stronnictwem Demokratycznym, obejmując 2 lutego 1945 r. funkcję starosty kościańskiego. Oprócz pracy w samorządzie działał społecznie m.in. jako prezes Honorowego Komitetu Ekshumacyjnego Ofiar Wojny w Kościanie. Po trzech latach urzędowania postanowił powrócić do zawodu i 31 lipca 1948 r. złożył rezygnację ze stanowiska starosty. W pierwszej połowie lat 50-tych był systematycznie inwigilowany przez służby UB, jako tzw. "element obcy klasowo". Na krótko został zawieszony w czynnościach adwokata.

W latach 1948–1976 ponownie prowadził własną kancelarię adwokacką, do chwili przejścia na emeryturę (1976 r.). W 1977 r. wyprowadził się do Poznania. Zmarł 1 sierpnia 1995 r. w Poznaniu.
Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL

Obrazek

i
Tabliczka - treść:
Jan Brodzki (ur. 2 lutego 1902, zm. 2 stycznia 1980 w Poznaniu) – rotmistrz kawalerii, oficer Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych.

Syn Andrzeja Leopolda Brodzkiego.
W 1925 r. uzyskał promocję w Oficerskiej Szkole Kawalerii w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Oficer służby stałej 15. Pułku Ułanów Poznańskich.
Wielokrotny mistrz jeździecki:
1926 - tytuł Mistrza Armii 3 DK na koniu ,,Jegomość’’.
1928 - zdobył I miejsce zespołowe w zawodach o Mistrzostwo Korpusu na koniu ,,Łatanym’’.
1929 - zdobył tytuł Mistrza Armii na koniu ,,Nelsonie’’.
1930 - zdobył w Warszawie tytuł Mistrza Armii na koniu ,,Mój’’.
1933 - zdobył III indywidualną nagrodę na koniu ,,Wiking’’.
1937 - zdobył tytuł I – go Wicemistrza Armii A.P. w Białymstoku, na koniu ,,Wiking’’.

Podczas kampanii wrześniowej 1939 r. dowodził szwadronem ciężkich karabinów maszynowych w 15. Pułku Ułanów Poznańskich. 8 września podczas ciężkich walk pod Górkami Pęcławskimi został ciężko ranny i przewieziony do szpitala. Na wieść o śmierci dowódcy Pułku ppłk. Tadeusza Mikke, 12 września Brodzki z niezaleczonymi ranami i dodatkowo ciężką anginą, wbrew opinii lekarzy opuścił na własne życzenie szpital i dołączył do Pułku. 14 września został oficerem sztabowym nowo utworzonej Grupy Kawalerii generała Abrahama (połączone Wielkopolska, Pomorska i Podolska BK). 24 września został odznaczony Krzyżem Walecznych. Po przebiciu do Warszawy, walczył w jej obronie aż do kapitulacji 27 września. Później przebywał w niewoli. Po wojnie z uwagi na stan zdrowia został zdemobilizowany i jako inwalida wojenny mieszkał w Poznaniu. Tu też poślubił córkę swojego poległego dowódcy i po wielu latach tu został pochowany.
Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL i Twierdza i Dawny Garnizon Poznań


Obrazek

Yard
Rozmowny
Rozmowny
Posty: 110
Rejestracja: 15 cze 2012, 16:52
Imię i Nazwisko: Jarek

Re: Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Post autor: Yard » 01 wrz 2014, 21:59

W niedzielę na cmentarzu na Junikowie ustawiliśmy tabliczkę o treści:

Jan Nepomucen Sławiński podpułkownik Wojska Polskiego.
Urodzony 13 maja 1895 r. w Ujeździe od Kcynią, zmarł 28 września 1981 r. w Poznaniu

Syn Michała i Wiktorii z domu Szweda. Ukończył szkołę powszechną w Kcyni, a następnie 6 klas gimnazjum męskiego w Nakle. W 1913 r. współtworzył Drużynę Skautową im. Tadeusza Kościuszki.
W maju 1915 trafił do batalionu zapasowego 49. PP w Deutsch Krone (Wałcz). Walczył na froncie zachodnim, był dwukrotnie ranny. Odznaczony Krzyżem Żelaznym II kl.
Po kursie w Biedrusku awansowany do stopnia podporucznika.
16.12.1918 r. powrócił do domu. Zaangażował się w działalność niepodległościową w Kcyni i nawiązał łączność z polskimi władzami niepodległościowymi w Bydgoszczy i Poznaniu.
W noc sylwestrową 1918 r. licząca około 100 ludzi jednostka z Gołańczy, wsparta przez powstańców ppor. Leona Maternowskiego z Czeszewa oraz grupę około 40 powstańców kcyńskich dowodzonych przez ppor. Jana Sławińskiego, jeszcze przed północą zaatakowała dworzec kolejowy i po krótkiej walce rozbiła niemiecki oddział. Rankiem 1.01.1919 r. Sławińskiego obwołano komendantem powstania w Kcyni. W następnych dniach Sławiński wspierał działania zbrojne w okolicach Szubina. Koordynował także działania powstańcze na północ od linii Noteci. W maju 1919 r. baon kcyński, jako 2 batalion, włączony został w skład 9 Pułku Strzelców Wielkopolskich.
Od września 1919 r. walczył na froncie ukraińskim i białoruskim wojny polsko-bolszewickiej. W kwietniu 1920 r. awansowany na porucznika. Po zakończeniu działań wojennych w Wojsku Polskim pozostawał do końca 1923 r., nadal dowodząc 2. baonem 62. PP. w Bydgoszczy. W 1922 r. awansowany do stopnia kapitana.
Po przejściu do rezerwy poświęcił się życiu rodzinnemu i pracy na własnym majątku ziemskim i młynie w Białośliwiu. Udzielał się społecznie i przez jakiś czas pełnił funkcję miejscowego wójta.
Za działalność społeczną i kombatancką w latach 30. awansowany do stopnia majora rez.
W sierpniu 1939 r. zmobilizowany, objął dowodzenie nad 82. baonem wartowniczym w Bydgoszczy i jednocześnie dowodzenie Komendą Miasta, odpowiedzialną za obronę i porządek w mieście.
Wraz z 82. baonem przeszedł szlak bojowy od Bydgoszczy aż nad Bzurę. Został ranny pod Sochaczewem i dostał się do niemieckiej niewoli. W czasie wojny przebywał w oflagach w Itzehoe, Sandbostel, Lubecka i Woldenberg.
6.02.1945 r. powrócił do domu w Białośliwiu. Pracował fizycznie we własnym młynie, a po jego upaństwowieniu przez jakiś czas pozostawał bez środków do życia lub utrzymywał się z zapomóg. Po kilku latach państwo przyznało mu niewielką emeryturę. 22.12.1973 r. Sławińskiego awansowano do stopnia podpułkownika rez. Ostatnie lata mieszkał w Poznaniu.
Za zasługi dla Powstania Wielkopolskiego i na froncie wschodnim odznaczony:
Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski
Krzyżem Niepodległości
Krzyżem Walecznych
Srebrnym Krzyżem Zasługi
Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym
Odznaką Powstańca Wielkopolskiego

Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL
i
Biedrusko, stry cmentarz garnizonowy.
Ciąg dalszy "Akcji Biedrusko".
W niedzielę na grobach polskich pancerniaków ustawiliśmy granitowe tablice.
Napis jak na tablicy orginalnej:
Kapral Leon Bartoszewski
Z Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej
zginął 5-8-1936 roku
żył lat 25
Druga tablica:
Kazimierz Surowiec
starszy strzelec panc.
Centrum wyszkolenia Broni Pancernej
żył lat 25
Zginął w nurctach Warty
w dn.21-6-1933r.
Prosi o modlitwę

Poprawiliśmy napisy na innych grobach, wyzbieraliśmy śmieci itp.

https://www.facebook.com/media/set/?set ... 018&type=1

guciu
Maniak
Maniak
Posty: 1154
Rejestracja: 16 maja 2009, 22:06
Lokalizacja: Nowy Tomyśl / Glinno

Re: Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Post autor: guciu » 20 paź 2014, 07:53

Zazwyczaj z pewnym dystansem podchodzę do tego typu produkcji,


w tym wypadku jednak, skłonny jestem dać swoją rekomendację.
S.M.

Yard
Rozmowny
Rozmowny
Posty: 110
Rejestracja: 15 cze 2012, 16:52
Imię i Nazwisko: Jarek

Re: Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Post autor: Yard » 23 paź 2014, 16:00

Jakiś czas temu w Kościanie.
http://koscian.naszemiasto.pl/artykul/a ... ml#galeria

Na tablcy napis:
Antoni Kiełbasiewicz
ur. w Wągrowcu 13.1.1899r., zm. 29.6.1959r. w Czempiniu.
Plutonowy Wojska Polskiego, Strażak Ochotniczej Straży Pożarnej w Czempiniu

W 1918r. w armii pruskiej. Brał udział w Powstaniu Wielkopolskim a następnie w wojnie polsko-bolszewickiej. W Wojsku Polskim dosłużył się stopnia plutonowego.
W okresie międzywojennym był kierownikiem młyna w Czempiniu. Po wybuchu wojny Niemcy prześladowali go z powodu uczestnictwa w Powstaniu Wielkopolskim.
Po wojnie działał w Ochotniczej Straży Pożarnej w Czempiniu.
Odznaczony:
Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921
Wielkopolski Krzyż Powstańczy
Odznaka Pamiątkowa Wojsk Wielkopolskich
Krzyż pamiątkowy „Powstańca Broni” TPW

Tabliczka ustawiona przez Koło Przyjaciół Muzeum Broni Pancernej Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych i Stowarzyszenie Przyjaciół i Sympatyków Ziemi Czempińskiej

Yard
Rozmowny
Rozmowny
Posty: 110
Rejestracja: 15 cze 2012, 16:52
Imię i Nazwisko: Jarek

Re: Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Post autor: Yard » 24 paź 2014, 22:57

Dnia 2014r-10-03, w składzie 4 osobowym, udaliśmy się na cm. na Miłostowie i ustawiliśmy 3 tabliczki na grobach Powstańców Wielkopolskich.

Józef Gościński
Ur. 28.11.1894 w m. Gułtowy, zm. w 1977 w Poznaniu.
W czasie I wojny światowej w składzie 6 Pułk Grenadierów im. Hrabiego Kleista von Nollendorfa, w stopniu gefreitera i wysłany na front zachodni. Brał udział w bitwie pod Verdun. Za wzorową służbę odznaczony został Krzyżem Żelaznym. Został ranny w walce i przeniesiony do jednostki wartowniczej.

Uczestniczył w Powstaniu Wielkopolskim i Śląskim. Był żołnierzem żandarmerii polowej wojsk Wielkopolskich. Został zawodowym podoficerem żandarmerii wojskowej w stopniu sierżanta. Brał udział w wojnie polsko - bolszewickiej i bronił Warszawy w sierpniu 1920. Po kilku latach odszedł z wojska i zaczął pracę kierowcy oraz taksówkarza.
Pod koniec życia honorowo awansowany na stopień podporucznika Wojska Polskiego.

Odznaczony:
- Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski
- Śląskim Krzyżem Powstańczym
- Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym
Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL

Obrazek

Yard
Rozmowny
Rozmowny
Posty: 110
Rejestracja: 15 cze 2012, 16:52
Imię i Nazwisko: Jarek

Re: Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Post autor: Yard » 28 paź 2014, 12:40

Obrazek

Jan Stanisław Kaczmarek
Pułkownik łączności Wojska Polskiego.
Urodzony 21 grudnia 1894 w Stęgoszy, zmarł 25 kwietnia 1981 w Poznaniu

Syn Michała i Heleny z domu Sołtysiak. W latach 1905-1914 uczęszczał do Gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu, gdzie został członkiem tajnego stowarzyszenia Towarzystwo Tomasza Zana.

6 sierpnia 1914, został wcielony do Armii Cesarstwa Niemieckiego i przydzielony do Fortecznego Oddziału Telefonicznego stacjonującego w Forcie Winiary. W czasie pierwszej wojny światowej służył pod Verdun, w Metz, Baranowiczach, w Hesji. Awansowany do stopnia podporucznika. W czasie służby w armii niemieckiej został odznaczony Krzyżem Żelaznym I i II klasy.
W grudniu 1918 powrócił do Jarocina i wziął udział w Powstaniu Wielkopolskim.
8 stycznia 1919 objął dowództwo fortecznego oddziału telegraficznego, późniejszego I batalionu telegraficznego wielkopolskiego.
30 marca 1919 awansował na porucznika. W maju 1919, został skierowany do dyspozycji dowódcy Grupy II Zachodniej. Stacjonował w Posadowie, w siedzibie dowództwa grupy, skąd utrzymywał łączność telefoniczną z Poznaniem, Pniewami i Lwówkiem. 14 października 1920 został zatwierdzony w stopniu kapitana. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Inspektoracie Armii Nr IV w Krakowie, pozostając na ewidencji 2 baonu zapasowego telegraficznego. W listopadzie 1921 został przeniesiony do Obozu Wyszkolenia Wojsk Łączności na stanowisko dowódcy kompanii szkolnej, a następnie instruktora Oddziału Szkolnego.
W marcu 1923 został przeniesiony do Szefostwa Łączności Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie, a 23 maja 1923 do 3 pułku łączności w Grudziądzu.
Służył następnie w Dowództwie 1 Grupy Łączności w Warszawie, był komendantem Kadry 2 batalionu telegraficznego w Przemyślu.
12 marca 1933 awansował na podpułkownika. W tym samym roku został dowódcą 6 batalionu telegraficznego w Jarosławiu.
Od 1 grudnia 1934 do 17 maja 1939 był komendantem Centrum Wyszkolenia Łączności w Zegrzu. W maju 1939, już w stopniu pułkownika, został wyznaczony na stanowisko dowódcy 2 Grupy Łączności w Warszawie.
Jako dowódca łączności Armii „Pomorze” walczył w kampanii wrześniowej. 22 września 1939 w czasie bitwy pod Łomiankami został ranny i dostał się do niemieckiej niewoli.
W niewoli przebywał od zimy 1940 do wiosny 1945. Po wyzwoleniu, do czerwca 1945 pozostawał w Polskim Ośrodku Wojskowym w Sandbostel.
9 kwietnia 1946 powrócił do kraju.
18 października 1967 otrzymał legitymację oficera rezerwy serii AF 0119891.

Pułkownik Jan Stanisław Kaczmarek za zasługi w Powstaniu Wielkopolskim i III Powstaniu Śląskim oraz w służbie w Wojsku Polskim został odznaczony następującymi orderami i odznaczeniami:
Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari - 15 marca 1921
Krzyżem Niepodległości - 9 listopada 1932
Krzyżem Walecznych - 23 lipca 1973 przez Radę Państwa
Złotym Krzyżem Zasługi - 21 marca 1929 za zasługi położone w Powstaniu Wielkopolskim
Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi I klasy - 6 marca 1931
Krzyżem Armii Krajowej - 1979 za pracę konspiracyjną w obozach jenieckich;
Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 Polska Swemu Obrońcy - 1928
Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości - 1928

Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL
Ostatnio zmieniony 28 paź 2014, 12:41 przez Yard, łącznie zmieniany 1 raz.

Yard
Rozmowny
Rozmowny
Posty: 110
Rejestracja: 15 cze 2012, 16:52
Imię i Nazwisko: Jarek

Re: Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Post autor: Yard » 01 lis 2014, 11:23

Cmentarz na Miłostowie w Poznaniu, 2014r-10-03
Kąkolewski Jan Zdzisław
Urodzony 23 XII 1893 w Pobiedziskach, zmarł 22 IX 1977 w Poznaniu.
Powstaniec wielkopolski, oficer piechoty WP, w konspiracji w ZWZ/NOW/AK/PAL

Syn Bronisława i Stanisławy. Ukończył gimnazjum w Poznaniu, następnie studiował w Królewskiej Wyższej Szkole Budowy Maszyn w Poznaniu oraz w Essen. Z obu tych uczelni wydalony za działalność niepodległościową. Od 1908 działał w Tajnej Organizacji Młodzieżowej w zaborze pruskim. Był m.in. komendantem organizacji niepodległościowej „Żuaw”. Od 1911 w Towarzystwie Kształcenia Młodzieży „Iskra”. Ukończył pierwszy kurs harcerski 08 IX 1912, był także organizatorem I Drużyny Harcerskiej im. W. Jagiełły w Poznaniu. W 1913 więziony przez władze pruskie. Po wybuchu I wojny światowej zbiegł na teren zaboru austriackiego z zamiarem wstąpienia do Legionów Polskich. Aresztowany w I 1915 i wydany władzom pruskim. Wcielony w V 1915 do pruskiego 19 pułku piechoty. Uczestniczył w walkach na froncie zachodnim. Podczas urlopu w 1918 złożył przysięgę w POW ZO Poznań.
Uczestniczył w Powstaniu Wielkopolskim od momentu wybuchu. Po oswobodzeniu Poznania brał udział w walkach na froncie północnym jako komendant pododcinka. W Biedrusku ukończył kurs podchorążych i został awansowany do stopnia podporucznika. W IV 1919 jako adiutant poznańskiego baonu śmierci wyruszył na front wojny polsko–bolszewickiej pod Wilno. Od 16 IV 1919 dowódca 2. kompanii. Od 18 X 1919 służy w 6 PP Leg. na stanowisku dowódcy 2. kompanii. Awansowany 25 VI 1920 do stopnia porucznika służby stałej Od VI 1921 do I 1922 przebywa na kursie aplikacyjnym dla oficerów piechoty w Grudziądzu. W tym samym roku zweryfikowany przez MSW w stopniu kapitan służby stałej piechoty ze starszeństwem 1 VI 1919. Po powrocie do 6 PP Leg. mianowany dowódcą Szkoły Podoficerskiej 6 PP Leg. w Wilnie. Awansowany do stopnia majora służby stałej ze starszeństwem od 1 I 1928. Z dniem 1 II 1933 przeniesiony w stan spoczynku.
Działał w wielu organizacjach kombatanckich m. in. w Towarzystwie Powstańców Wielkopolskich.
W kampanii wrześniowej uczestniczył w obronie Warszawy gdzie 18 IX 1939 został ranny. Po zwolnieniu ze szpitala podejmuje działalność konspiracyjną w ZWZ. W okresie okupacji był między innymi: Komendantem Obwodu ZWZ Siedlce, w okresie VIII 1941 - IV 1943 Komendantem Okręgu „Cyryl” Narodowej Organizacji Wojskowej, Komendantem Inspektoratu Rejonowego AK Piotrków Trybunalski, od 1944 działał w Polskiej Armii Ludowej. Brał udział, w stopniu pułkownika, w Powstaniu Warszawskim. Ostatni stopień wojskowy generał bryg. – 1944 (w PAL).
Jan Kąkolewski jest patronem Szkoły Podstawowej w Pomarzanowicach.
Odznaczony:
Krzyżem Złotym Orderu Wojennego Virtuti Militari
Virtuti Militari kl.5
Krzyżem Niepodległości z Mieczami
Krzyżem Walecznych – 4 razy
Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym
Złotym Krzyżem Zasługi



Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL

Obrazek

Yard
Rozmowny
Rozmowny
Posty: 110
Rejestracja: 15 cze 2012, 16:52
Imię i Nazwisko: Jarek

Re: Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Post autor: Yard » 29 gru 2014, 23:16

W niedzielę 28 grudnia 2014 roku na cmentarzu w m. Wyskoć [gm. Kościan] o godz. 12:30 odbyło się uroczyste ustawienie tabliczki pamiątkowej na grobie Powstańca Wielkopolskiego, kpt. Zygmunta Galińskiego.
[treść tabliczki]:
Zygmunt Galiński,
5.04.1885 - 29.05.1933
Powstaniec Wielkopolski, oficer Wojska Polskiego.

Urodził się w Będzieszynie, z rodziców Franciszka Galińskiego i Ludwiki z Brodzkich, właścicieli majątku ziemskiego w Będzieszynie.
Ukończył gimnazjum w Ostrowie Wielkopolskim oraz Wydział Rolny na Uniwersytecie w Lipsku.
Podczas nauki należał do tajnych, polskich organizacji patriotycznych.
Służył w wojsku niemieckim na froncie zachodnim i był w tych walkach wielokrotnie ranny.
Po wybuchu Powstania Wielkopolskiego, w grudniu 1918 roku, utworzył oddziały powstańcze w Szamotułach.
Był komendantem powiatowym sił powstańczych. Wraz ze swoimi żołnierzami rozbroił załogę niemiecką we Wronkach oraz zajął obóz ćwiczebny w Biedrusku. Brał udział w walkach na obszarach: Wieleń, Czarnków i Chodzież.
Za udział w powstaniu został odznaczony Medalem Niepodległości i pośmiertnie Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym.
W 1919 roku został awansowany na dowódcę II Okręgu Wojskowego, a od 1920 r. został komendantem obozu jenieckiego w Kaliszu.
W Wojsku Polskim służył do 15 listopada 1921 roku.

Od roku 1922 z ramienia Skarbu Państwa został administratorem klucza baszkowskiego w powiecie krotoszyńskim.
W lipcu 1923 przejął dzierżawę majątku państwowego Wyskoć, znajdującego się pod patronatem Fundacji Sułkowskich w Rydzynie.
Społecznik i działacz lokalny, kierował Kółkiem Rolniczym, był członkiem Związku Ziemian, oraz prezesem Powiatowego Związku Oficerów Rezerwy.
Za pracę społeczną został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi.
Zmarł nagle w Poznaniu.

Tablica ustawiona przez KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ CSWL
...........................................
Tą małą uroczystość uświetnili swoją obecnością:

-burmistrz m. Kościana i wójt gminy Kościan
-ksiądz proboszcz parafii w Wyskoci
-rodzina Zygmunta Galińskiego
-przedstawiciel O.S.P. z Wyskoci i Turwi
-sołtys Wyskoci
-przedstawiciele szkoły podstawowej i mieszkańcy.
-rekonstruktorzy w mundurach Powstańców Wielkopolskich
-kibice Obry Kościan
-lokalne media oraz trębacz
w sumie ok. 50 osób.
Kibice odpalili race przed cmentarzem. Trębacz zagrał "Spij kolego" i "Cisza"
Przygotowaliśmy też małą prelekcję o Powstaniu Wielkopolskim i uzbrojeniu Powstańców.
Fotki tu: http://www.parafiawyskoc.pl/index.php/gallary/galinski
https://www.facebook.com/MBP.CSWL
cdn...

Yard
Rozmowny
Rozmowny
Posty: 110
Rejestracja: 15 cze 2012, 16:52
Imię i Nazwisko: Jarek

Re: Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Post autor: Yard » 19 lut 2015, 22:30

W niedzielę na cmentarzu na Junikowie w Poznaniu, ustawiliśmy pamiątkową tabliczke przy grobie bohatera.
Życiorys [skrócony]
Jakubowicz Stanisław - podoficer zawodowy Wojska Polskiego, bohater Powstania Wielkopolskiego, wojny 1920 roku oraz Powstania Śląskiego.
ur. 5 maja 1897 r. we wsi Ujazd (powiat Grodzisk Wlkp.), zm. 19 maja 1972 r. w Poznaniu.

Syn Feliksa i Łucji z domu Ignaczak. Wraz z rodziną wyemigrował do Niemiec, gdzie ukończył szkołę elementarną i rozpoczął pracę w kopalni.

W styczniu 1916 r. powołany do armii pruskiej. Od stycznia do kwietnia 1916 r. służył w 117. pułku piechoty, a następnie w 118. pułku piechoty im. Księcia Karola. Za uczestnictwo i odniesione rany w walkach nad Sommą, pod Verdun, Ypres i Arras został odznaczony Krzyżem Żelaznym II klasy. Od maja do grudnia 1918 r. przebywał w szpitalu, gdzie został odznaczony medalem waleczności.

Brał czynny udział w Powstaniu Wielkopolskim. Walczył na ulicach Poznania, gdzie po raz kolejny został ranny. Od lutego 1919 roku w Armii Wielkopolskiej. Przydzielony do 6 kompanii 2. Pułku Strzelców Wielkopolskich (56 Pułk Piechoty Wielkopolskiej). Od kwietnia 1919 r. przebywał na froncie zachodnim (w okolicach Wolsztyna), gdzie walczył z Grenzschuztem.

We wrześniu 1919 r. wyruszył z 2. Pułkiem Strzelców Wielkopolskich na front wschodni.
1 listopada 1919 roku został awansowany na stopień kaprala. 6 kwietnia 1920 r. w wyniku odniesionych ran został wycofany z frontu.

3 lipca brał udział w zorganizowanym z rejonu Bobrujska wypadzie na pozycje bolszewickie (znanym jako wypad na Stołpiszcze). Podczas starcia z nieprzyjacielem uzbrojonym w trzy samochody pancerne, po ciężkim zrannieniu dowódcy i rozproszeniu kompanii, kpr. Stanisław Jakubowicz obejmuje dowództwo i w zaciętych walkach doprowadza do zdobycia samochodu pancernego oraz ciężarowego. Jakubowicz wielokrotnie odznaczył się w walkach, m.in nad Bugiem. Przypisane mu zostaje wzięcie do niewoli dowódcy pułku bolszewickiego i wielu innych jeńców.

Po zakończonej wojnie bolszewickiej udaje się na Górny Śląsk , gdzie bierze udział w Powstaniu Śląskim. Wielokrotnie dając świadectwo męstwa i odwagi w walce, będąc ponownie ranny, w listopadzie 1920 r. zostaje odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari kl. V.

W 1922 r. awansowany do stopnia sierżanta. Od lutego 1922 r. służył w 4. kompanii 57 Pułku Piechoty. W dniu 24 listopada 1922 r. w Belwederze został osobiście udekorowany przez Naczelnego Wodza Józefa Piłsudskiego Orderem Wojennym Virtuti Militari kl. IV. Był członkiem Kapituły Orderu Virtuti Militari.

Po powrocie do Wielkopolski, 10 listopada 1920 r. zawarł związek małżeński z Stanisławą Wyrwińską w Rakoniewicach. Po śmierci pierwszej żony 29 sierpnia 1937 r. w Czempiniu, zawarł związek z Marianną Krzeszczakówną.
W lutym 1945 roku zgłosił się na ochotnika i był dowódcą polskiego ochotniczego oddziału wartowniczego strzegącego niemieckich jeńców wojennych w forcie VIIa w Poznaniu.
Dwukrotnie odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militarii (kl. V i IV), Krzyżem Niepodległośći, Krzyżem Walecznych, Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi, odznaką Wojsk Wielkopolskich, odznaką pułkową 56 i 57 p.p. i innymi.

W tej małej uroczystości brali udział:
- SGRH "3 Bastion Grolman" czyli grupa "kultywująca tradycje " 3 Pułku Strzelców Wielkopolskich - 57 Pułku Piechoty Wielkopolskiej Karola II Króla Rumunii.
- Stowarzyszenie Grupa Rekonstrukcji Historycznej 7 D.A.K.
- rekonstyuktorzy reprezentujący 2 Pułk Strzelców Wielkopolskich - 56 Pułk Piechoty Wielkopolskiej
- żołnierze z C.S.W.Ląd.
- przedstawiciele rodziny Jakubowiczów
- ekipa z Koła Przyjaciół Muzeum Broni Panc.
- trębacz z Orkiestry Wojsk Lot.
- mieszkańcy Poznania
- przedstawiciele lokalnych mediów
Uroczystość odbyła sie w ramach obchodów święta 3 Pułku Strzelców Wielkopolskich.
Relacja Radio Merkury:
http://www.radiomerkury.pl/informacje/p ... kiego.html

Głos Wielkopolski:
http://www.gloswielkopolski.pl/artykul/ ... ,id,t.html
cdn...

jan
Rozmowny
Rozmowny
Posty: 185
Rejestracja: 01 lut 2013, 16:53
Imię i Nazwisko: Jan

Re: Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Post autor: jan » 05 lip 2015, 21:13

Cmentarz parafialny w Wytomyślu.
Odnowiony nagrobek powstańca wielkopolskiego Stanisława Maćkowiaka.

Szczegóły na stronie parafialnej w Gazetce MYŚL nr 147 str. 3
http://www.wytomysl.archpoznan.pl/
Stanisław Maćkowiak.jpg

Yard
Rozmowny
Rozmowny
Posty: 110
Rejestracja: 15 cze 2012, 16:52
Imię i Nazwisko: Jarek

Re: Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Post autor: Yard » 06 paź 2016, 18:42

Wczoraj, w ulewnym deszczu, na cmentarzu w Czaczu, odbyła się uroczystość ustawienia trzech tabliczek przy grobach Powstańców Wielkopolskich.
Organizatorem wydarzenia byli uczniowie i nauczyciele z Zespół Szkół im. Polskich Noblistów w Czaczu. Obecni byli: - przedstawiciele władz samorządowych, ksiądz proboszcz, sołtys Czacza, strażacy z OSP Czacz, rodziny powstańców, młodzież, nauczyciele i mieszkańcy Czacza oraz okolic, lokalne media, przedstawiciele Grupy Operacyjnej "Maxxim" i Koła Przyjaciół Muzeum Broni Pancernej.
Tablice ustawiono przy grobach Powstańców Wielkopolskich i żołnierzy Wojsk Wielkopolskich: Ludwika Przybylaka, Leona Krajewskiego, Franciszka Szymańskiego.
Fotki tu:
http://elka.pl/content/view/81494/79/

Yard
Rozmowny
Rozmowny
Posty: 110
Rejestracja: 15 cze 2012, 16:52
Imię i Nazwisko: Jarek

Re: Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Post autor: Yard » 01 lut 2017, 22:44

"3 lutego o godz.18.00 w kościele parafialnym w Bukowcu odbędzie w uroczysta msza święta w intencji Feliksa Pięty w 98 rocznicę śmierci, poległych, pomordowanych i zmarłych Powstańców Wielkopolskich oraz żołnierzy 57 Pułku Piechoty. Po mszy św. przemaszerujemy na cmentarz.

Serdecznie zapraszamy!

TDH 57 pp"

Yard
Rozmowny
Rozmowny
Posty: 110
Rejestracja: 15 cze 2012, 16:52
Imię i Nazwisko: Jarek

Re: Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Post autor: Yard » 11 wrz 2017, 18:41

"Powstańcy wielkopolscy nie będą już zapomniani…"

Uczniowie Zespołu Szkół w Czaczu
zapraszają na uroczystość
ustawienia tablic pamiątkowych przy grobach
Powstańców Wielkopolskich
Ignacego Kobiałki, Józefa Walachowskiego, Piotra Ratajczaka,
Stanisława Szczepaniaka, Franciszka Szymańskiego,
Tomasza Kaczmarka, Jana Gidaszewskiego
Uroczystość odbędzie się
w dniu 17 września 2017 r. o godzinie 11.00
w kościele parafialnym w Czaczu.

Yard
Rozmowny
Rozmowny
Posty: 110
Rejestracja: 15 cze 2012, 16:52
Imię i Nazwisko: Jarek

Re: Pomniki i miejsca pamięci- Powstanie Wielkopolskie.

Post autor: Yard » 31 paź 2017, 19:38

Na cmentarzu w m. Choryń ustawiliśmy pamiątkową tabliczkę przy grobie Powstańca Wielkopolskiego Stefana Lossego.

Stefan Lossy
Ur. 10 lipca 1895 r. w Turwi, zm. w 1983r.
Powstaniec Wielkopolski, żołnierz Wojska Polskiego.
Syn z małżeństwa Szymona i Katarzyny.
W 1915 r. został powołany do Armii Niemieckiej do formacji saperów, gdzie służył do listopada 1918 r, ranny na froncie.
Stefan Lossy brał udział w Powstaniu Wielkopolskim z bronią w ręku, najpierw w walkach ulicznych w Poznaniu, a następnie na froncie pod Poniecem i Krobią. Był członkiem obsługi karabinu maszynowego w pociągu pancernym na linii Gniewkowo - Złotniki. Po ukończeniu powstania został wcielony do służby czynnej w Wojsku Polskim i zwolniony w stopniu kaprala. Po powrocie z wojska rozpoczął pracę jako drugi leśnik w leśnictwie Kotusz.
Podczas drugiej wojny światowej pracował jako robotnik rolny,
Po drugiej wojnie światowej mieszkał w Choryni i pracował jako leśnik w PGR Choryń.
W latach siedemdziesiątych mianowany podporucznikiem Wojska Polskiego.
Odznaczony:
Orderem Odrodzenia Polski
Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym.

Tablica ustawiona przez Rodzinę i KOŁO PRZYJACIÓŁ MUZEUM BRONI PANCERNEJ w Poznaniu.

Informacje uzyskane od rodziny i na str. Wielkopolskie Towarzystwo Genealogiczne "Gniazdo" .
Tablica ustawiona przy współpracy z Gmina Kościan i GRH Powstanie Wielkopolskie 1918-1919r.Grupa Leszno

Obrazek

ODPOWIEDZ

Wróć do „Powstanie Wielkopolskie”

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość